Dragneva_Tatyana

27.04.2017, tarafından yazılı , CÜMNE, KİŞİLÄR, LİTERATURA, POEZİYA BÖLÜMÜ, 381 KERÄ BAKILMIŞ

Bu nasıl, sanki, bir duygu…

Tatyana DRAGNEVA, duudu Çiçek ayın 2-dä 1997 yılda Çeşmäküüyündä. Başardı liţeyi Valkaneş kasabasında. Üürener Kişinövda ULIM universitetında yabancı  dilleri (angliyca- nemţeyicä).
Çok yıllar gagauz dilindä hem literaturasında Olimpiadalara katıldı. Peet yazêr taa şkoladan. Yaratmaları “Ana Sözü” sayfalarında tiparlandı.

Aldattın, kapladın, kırdın
                Aldandım, dattım, sevdim.
                                     Attım adım,
                                                 Attım bakış,
                                                                       Kış…

Halkımın dili
Karışık duygu canda,
Dolaşık durum dildä.
Siireler laflar, izlär,
Sauşêr şu insannar.

Azalêrız, dostlarım.
Uyansana, büük halkım!
Ne olêr bu dünnedä?
Neredä kaldı şüpä?

Çok insan döktü zaamet,
Çok adam durdu direk,
Ki duusun, olsun, büüsün.
Dilimiz, olur, küssün.

Konalım karşı buna
Kaçmasın o dil uzaa.
Ne deyecek oolum bana?
İstameerım gözdän çıkmaa…

***
Bu nasıl, sanki, bir duygu
Kavradı ani bizi?
O kapladı bir düş gibi,
Kär uyuttu ikimizi.

Dalga-dalga sevinmelik,
Damna-damna da salt şennik.
O damnalar kurdu derä,
Taşardı kär şennik erä.

Arkamızda kanat büüdü,
Uçardık dünnedä büülü.
Hiç yoktu karışan bizä,
Bizim özel dünneemizä.

Uçardık biz pek yukarda,
Kırlangaçlar sa aşaada.
Ne gözäl güneş şılêêr,
Yaamura dolay kokêr.

Te hava bulutlanêr,
Baarışlar köstek koyer.
Karannık çökmää başlêër,
Duygular da kär suêr.

O tatlı laflar biter,
Bıçaklar canı saplêêr,
Bitkiyi kırêr, daadêr.
Bir duşman gibi satêr…

***
Elindä senin bän tüü,
Salt üflämä üstümä, sakla.
Sevdamı sana deyni büüttüm,
Haşlak canımda erleş, kışla.

Yısıdar ikimizi güneş,
Sevdamız da kaskatı olmaz.
Bu dünnedä hepsinä var eş,
Ama herbiri onu bulmaz…

Diveç yara kalbimdä
Bir bilsän salt, mani,
Nasıl zor bana sensiz.
Dünnedä kaldım bän, mani,
Pak sansın yalnız.

Ama ne da zor ma, mani,
Sän braktın beni,
“Bän hiç gitmää istämeerım!” –
Sän bana dedin.

Canımda taa şindi, mani,
Koca bir yara sızlêêr.
Bu vakıt ta, mani,
Yalan, ki yardımnêêr.

Kırnaklaa, çalışkannaa
Salt sendän bän üürendim,
Ani yapmayacan başka imää
İnanmaa yok kuvedim.

Näända, sanki, bulayım
Dooruluk bu dünnedä?
Her avşam hep, aalayıp,
Kaybelerım günnerdä…

İnanma
Yok er bu dünnedä ona,
Kimin ürää açık.
Çiinärlär mutlak, bak bana.
Kapa o kapuyu da çık.

İnanma duygunu hem halını,
İnanma sevdanı, kahırını.
Tut içindä, kendi canında,
Tut üreendä, fikirindä.

Kär inanarsan, mutlaka bil,
Çıplak kalacan – yaşını da sän sil.
Siirek insannar var dünnedä,
Kim canını örtär belada.

Оlmaz unudulsun
Olur mu taa paalı bişey
Dildän kaarä bu toprakta?
Ko padişah olsun, ko bey,
Hep baş iildär, sevgiylän güüdedä.

Dilsiz olmaz hiç bir da can.
Diveç kalsın o toprakta!
Neetimizi, dostum, her gün sän an:
Sevmää hem taşımaa salt kucakta.

Unutmamaa dedelerin zaametini,
Ani konmuş, ki dil duusun.
Eklä, dostum, kuvedini.
Olmaz o dil unudulsun.

Büüktür pek adın senin
Salt gördüm deyni bu dünneyi,
Sonsuzadan şükürüm sana.
Ne yapsam ki, vereyim neyi?
Büüktür pek senin adın – Ana.

Saatlan bän mayıl olêrım,
Hep bakêrım üzünä.
Ne da pek sana benzeerım,
Hoş geler kär gözümä.

Nesoy, sanki, bu duygu,
Ki yaşêêr cannarmızda?
Yıl-yıldan da salt büüdü,
Çöküştü aramızda.

Görmeerım İNSANNARI
(Büünkü durum)
Aar geler bu durumdan,
Ki bozêrız dünneyi.
Doz-dolaydır salt gölgä,
Görmeerım İNSANNARI.

Hırsızlıklan tamaalık
Kullanêrlar dünneyi.
Zenginniklän paralık
Zän ederlär insanı.

Unudêrız cömertlii,
Kär kullanmêêrız iilii.
Diildir bu dooru, elbet,
Kapalı artık cennet.

Diil mi geç konmaa karşı,
Durgutmaa bu aar işi?
Var mı taa kayak insan?
Bän burda! Ye nerdä sän?

BİR CUVAP YAZIN