KİŞİLÄR BOLUMU

duskova
Kongaz küüyündä duan anılmış rus yazıcıykası Zinovya DUŞKOVA literatura uurunda Amerika Birleşik Devletlerindä verilän “Nautilus Book Awards” ödülünü kabletti. Bu yıl “Nautilus Book Awards” ödülleri 19-cu kerä verildi. Bu ödüllerin «Религия и духовность» bölümündä gümüş medali verildi Zinovya DUŞKOVAnın “The Call of the Heart” kiyadına (rusça adı «Листы Сада Майтрейи: Зов Сердца»). Not. Zinovya DUŞKOVA duudu 1953-cü yılın Orak ayın (iyül) 19-da Kongaz küüyündä. Onbir yaşında geçti yaşamaa Çuvaşiyeya. Sora genä döndü Moldovaya. İşledi Odesada, Nahodka hem Vladivostok kasabalarında. 40-tan zeedä kiyadın avtoru. Wikipediyadan açıklama: “Nautilus Book Awards” – ежегоднаяTAA DERINDÄN
yamboglu
Sofya İlyiniçna YAMBOGLU (kızlık laabı Kambur), 03.07.1934 yılın duuması Çok Meydan küüyündä: “O-o-of! O-o-of! Aaçlıı, o-o-f, geçirdik, of, of! Sorma, çocuum, sorma! Aaçlıı, çocuum, kimsey geçirmesin osoy, nesoy biz geçirdik. Genä vardı bobamız, of! Aaçlık oldu, çocuum, kırk altıda. Yaamurlar yaamdı, ekin yok. Angısında vardı – vardı, angısında yoktu – yoktu. Ekinneri aldılar. Aaç insan biri-birindän ekin, imeelik çalardı. Çok insan öldü aaç. Makuk çıktı. İnsan alardı, parça-parça iyärdi. Şişärdi. Biz bir kerä aldık, da bizim bobamı brakmadı başka iyelim. Nelär idilär, nelär! Allah korusun! Of, Boje, İisus, Göktä BobacıımTAA DERINDÄN
Olimpiada_Statova
Olimpiada Dimitrievna STATOVA (kızlık laabı Krikova), 1927-ci duudu yılda Kongazda. 1948-ci yıldan beeri (evlendiktän sora) yaşêêr Kırlannar (Kotovskoe) küüyündä. 1940-1948 yıllar için bölä annattı: Kırkıncı yılda bizim bobamızı aldılar trudarmiyaya, da başka biz onu görmedik. Aaçlıı geçirdik aaç, nesoy da korudu bizi Allaa?! Bişey yoktu. Geldilär aldılar ekinneri. Komsomollar gezärdilär damnarda, tavannarda, hepsini boşaldardılar, alardılar. Ama biz, mamucuumuzlan, sakladıydık biraz papşoy. Sora papşoy da bitti. Tif vardı, O hastalıktan insan kudurardı. Hepsini taligalarlan toplardılar  bolniţaa. Erlär da doluydu hastaylan. Bän da ulaştıydım, ama kurtuldum. Allaa korudu bizi! Nesoy da koruduTAA DERINDÄN
Dragneva_Tatyana

2017.04.27,Ana Sözü TARAFINDAN YAZILI, CÜMNE, KİŞİLÄR, LİTERATURA, POEZİYA BOLUMU

Bu nasıl, sanki, bir duygu…

Tatyana DRAGNEVA, duudu Çiçek ayın 2-dä 1997 yılda Çeşmäküüyündä. Başardı liţeyi Valkaneş kasabasında. Üürener Kişinövda ULIM universitetında yabancı  dilleri (angliyca- nemţeyicä). Çok yıllar gagauz dilindä hem literaturasında Olimpiadalara katıldı. Peet yazêr taa şkoladan. Yaratmaları “Ana Sözü” sayfalarında tiparlandı. Aldattın, kapladın, kırdın                 Aldandım, dattım, sevdim.                                      Attım adım,                                      TAA DERINDÄN
Kemenceji_Nadejda_Pant

2017.04.26,Ana Sözü TARAFINDAN YAZILI, CÜMNE, KİŞİLÄR, LİTERATURA, LİTERATURA ÖMÜRÜ, POEZİYA BOLUMU

Taşlar kopmasın erdän!

Kara aaçlık yılı 1946-1947 o kara aaçlık yılı Kış. Ayaz hem da kıtlık Tutunmuştu kol-kola, Da girin girsin Bucaa, Düşünmüş yakmaa ocaa. O ocaa, nerdä halkım Başlamış yuva kurmaa, Aktarıp kara eri, Engin bereket büütmää. Ama te birdän diişti, Yaşamak devirildi. Yıldızlar göktä tundu, Kap-kara bulut sardı. O bulut pek aar bastı: Yoktu ne imää, giimää. Başladı cannar sünmää. Bir auç terekeyä, Bir koçan da papşoya, Kaç insan kapan yaptı. Hem çirkin cezaalandı. Bu da aazdı olmadı Halkının ecelinä. Vardı taa nelär görsün Hem da taa nelär çeksin. Te uşakTAA DERINDÄN
arnaut_kizkardaslari
ARNAUT kızkardaşları: (soldan) Ekaterina Georgiyevna FİLİPOVA (pasportunda boba adını yannış yazmışlar), 1924-cü yılın duuması, Elena Petrovna KİRİLOVA, 1932-ci yılın duuması, Domnika Petrovna ROTAR, 1920-ci yılın duuması. Ayledä 8 kız hem 1 çocuk varmışlar. Aaçlık için ölä dedilär: Aaçlıı zor geçirdik. Zor. Büük kahır geçirdik. Yoktu ne imää. İmärdik kaşık dolusu. Açan ikincilää geldi rus, mestnıylar postavka koydular. Ruslar bilmärdilär kim zengin, kim fıkaara. Topladılar hepsini, taliga dolusu. Gezärdilär, aarardılar, ne da bulurdular evdä, onu da alardılar. Vardı bir küp peenirimiz. Aldılar o küpü da. Eni ekin yok, eskiyi da aldılar.TAA DERINDÄN
ZABUN_Nikolay
Patrettä ZABUN Nikolay Dimitriyeviç, Ütülü küüyündän (küücä – “Gimberg”), duudu 1939-cu yılda Hederlez ayın 4-dä. Aaçlık için bölä annattı: “Gezärdilär evlerdä da alardılar insannardan hepsini: ekini, koyunnarı, malları. Bakmardılar senselä mi, diil mi? Kim gezdi, da aldı insannardan imekleri, bizdä vardı 7-8 bölä semya, hiç kalmadı biricii uşakları, topucuu öldülär. Bitti, yok onnar! Damarları da yok! Boba avşamdan kururdu tuzak tauşamnara. O yıl tauşam pek çok vardı. Getirärdi üç tauşam da, dört tauşam da. Te onunnan diri kaldık. Dädu Boji yardım etti. Küüdä insan cok öldü, ama diil okadar nekadarTAA DERINDÄN
Nataliya_Fomiceva_1
(“Ana Sözü”nä deyni maasuz eksklüziv) Gecennerda Germaniyanın baş kasabasına, Berlinä, bir turist olarak gittim. Gözäl hem şaşılacek bir er: çok katlı evlar, büük meydannar, kliselär, büük sokaklar, ara sokacıklar – hepsi tertipliktän yalap-yalap edärdilär. Doz dolaydan, bana deyni, yabancı dil ötärdi. Belliki, bu dünneyin arasında, istär-istemäz, canın yakın bişey aarêr. O yakın iş da tezdä gözümä ilişti: “Resim sergisi: “Sonsuzlaa yolculuk”. Nataliya FOMİÇEVA”. Bir kıpım da hiç dusunmedään, hemen o sergiyä uuradım. Uuradım da şaştım: annadılmaz bir incäzannat dünnääsı! Pek gözäl resimnär, incä ustalıklan yapılı portretlar! Bakarak bu resimnerä, serginiTAA DERINDÄN
Kipcak_Manerka_babu_
Patrettä Kıpçak küüyündän Stefanida İvanovna ÇAVDAR (kızlık laabı – Kopuşçu, ama küüdä onu hepsi Manerka bulü olarak bilerlär). Stefanida İvanovna 1932 yılın duuması. Aaçlıkta 12 yaşındaymış.   Manerka bulü aaçlık için bölä dedi: “Aaçlıı pek zor geçirdik, pek! Taa yok nerey! Geldilär, hepsini aldılar – bişey kalmadı! İdik ot, çarık! Yaamur yaadıynana sel gitti. Seldän sora bulduk çarık. Onnarı yıkırdık, kazırdık, ateştä kaynadırdık, da iyirdik. Yoktu ne imää başka. Pek çok insan öldü. Bizdä da kızkardaşım Lena aaçlıktan öldü. Zordu! Pek zordu! Şindi da yaşamak zor. Ama ozaman taa daTAA DERINDÄN
ekaterina_baurculu
Patrettä Valkaneş kasabasından Ekaterina Georgievna BAURÇULU (kızlık laabı – Çerneva), 1923 yıldan duuması. Canabisi aaçlık için bölä dedi: “Aaaçlıı pek prost geçirdik. İdilär uşaklarnı bütün. Büük kütüklär getiridim, sürüyärdim, sobayı yakalım da yısınalım. Yannaşırdım sobanın yanına uşaklarımnan – Kostikacıım hem Stöpa vardı. İmää yoktu. Vardı benim bir lelüm, mamunun kıskardaşı. Ordan-burdan toplamış kartofi kapçaazı onnarı – kaynadardık. Sandık ani biz artık çıkmayacez o yıldan. Dübüdüz küü öldü. 5 uşaanı idi anası da o da büzüldü. Ölüleri kızaklan götürüdülär – rıpa içinä sıbıdırdılar. Ne köpek kaldıydı, ne kedi, ne patkan –TAA DERINDÄN