POEZİYA BOLUMU

cii
Dipsiz derinnää battı sevdalar… İncelnmiş erdän koptu sevda ipleri, Kopmaklan bilä dünnäälar cingildi, Dipsiz derinnää uçêr sevdamız, Sessiz bir baarmaklan baarêr duygumuz. Kaldık ikimiz – iki alık hem üüsüz, Battı güneşlär, battı günümüz, Sündü ateşlär, suudu damarlar, al kannar, Ateşli soluklar, vulkan gibi kaynayan o cannar, Sündü, kapandı deliycä çımkıran o gözlär, Karanaa, dipsiz derinnää battı sevdalar… Todur ZANET, 22.04.2017 *** Sän – bir sabaa çiiyi damnasıysın gül yapraanda, Bän – susamış, sevdadan yanmış, bir can başçanda. Gel, Dan eri armadaan, bakınıym gözündä, şafkında, Bu düş mü, osa olan birTAA DERINDÄN
KURUDIMOVA

2018.05.30,Ana Sözü TARAFINDAN YAZILI, CÜMNE, LİTERATURA, LİTERATURA ÖMÜRÜ, POEZİYA BOLUMU

Ver seni öpiim, paalı mamuş!

Mila KURUDİMOVAnın kendi anasına peetleri Okuycularımız artık bilerlär talantlı hem Allahtan çok verimni hem incä duygulu poetımızı Mila KURUDİMOVAyı. Geçennerdä yollamış bizä iki peetini, ani o baaşlamış kendi anasına – şaşılacek derin hem duygulu peetlär. Mila KURUDİMOVAnın anası Praskovya Nikolaevna POSMİTNAYA  (Kristeva) (29.05.1954 – 13.05.2003) düünnäda sadece 16 günsüz kırk dokuz yıl yaşamış. Ömür boyu kilimciyka işlemiş hem dünneyä 3 uşak baaşlamış. Ama uşakların sade ikisi yaşêêr – oolu hem kızı Mila. Büün, anarak Praskovya Nikolaevnayı, şükür ederiz ani gagauzlara haliz bir Poet – Mila KURUDİMOVAyı – baaşladı hem duaTAA DERINDÄN
gul
Osanna! Ódam benim boodaya, Aar başaklı tarlaya! Cenk çiftçiyi öldürdü, O inadına büüdü. Var türküm dedelrä, Gezmişlär çok erlerä, Ayırmış ani ottan İlk başaa-ekmek yapan! Hem o ustaya adsız, Ani çok vakıt raatsız İlkin düzmüş tekerlää Hiç düşünmeyip büüklää. Taa çalêrız üüsek gimn Korumuş dili hep kim, Peetçiyä ilk, Gomera, Stih baaşlayan bu erä! Nekadar yaş yaşaycam, Topraa Óda yazacam, Bilmeer ki bolluu sınır Bir kerä da diil kısır. Denizä da metinniim – Yok durduunu işittiym, Uslusuz halı için Hem tuzlu dadı için. “Saa ol!” deycäm çmürä – Dünedä enTAA DERINDÄN
Gagauziya_
Gagauziya Kutlêêrız yaşını Bizimcä, eskiycä Yıslêêrız başını… Mutlu ol, saasem ol. Önündä açılsın Geniş hem açık yol. Tarla hep eşersin Halkımız becersin Zorları ensemää Kolayda sevinmää, İiliktä şennenmää Gagauzlar bilsin. Sän geldin dünnäya Binyıllıın başında, Bu gündä Devletim Oldu 10 yaşında. Dökülsün da dolsun Şaraplan filcennar, Yortuya çekilsin Kliselerdä çannar. İşidip bilsinnär Kim taa bilmedi, Ki var hem yaşêêr Gagauz Devleti. Yaşêêr, yaşaycek Çok yıllar, çok asir Gagauzluun bayraa, Gagauz milleti… Ne mutlu canına Kim seni kutlaycek Birinci yaşında!!! Gagauziya, Gagauziya, Bin yıllar sana! Hem taa, hem taa Okadar çokTAA DERINDÄN
kipcak_giris
Masallı toprak Sevdim, severim, sevecäm Bu masallı topraa, Nändan kalktım da çekettim Seftä adımnamaa. Nänı gidärsäm gidecäm Bu masaldan aybat Taa pek eşkin o verecek, Olup bana kanat. Topraamım üzü, rengi, Raatımnan barabar, Sıklet olup, cana geldi Oldu nicä nazar… Geldim nicä geler dünnää Kimin borcu bir can. Bän da borçlu kalmayacam Topraa karışacam. Nikolay BABOGLUTAA DERINDÄN
sumeray_cenolari

2018.05.18,Ana Sözü TARAFINDAN YAZILI, LİTERATURA, POEZİYA BOLUMU

Brak izindän gitsin atlılar

Sümeray CENOLARİ duudu 1987-ci yılın Hederlez ayın (may) 15-dä Kosovanın Prizren kasabasında. 2010-cu yılda üüredici fakultetını başardı. 2012-ci yılda Soţial Bilgilär Üüredicilii  uurunda doktoranturasını yaptı. 2013-cü yılda tipardan çıktı onun “Umut çiçekleri” adlı poeziya kiyadı, angısına 66 peeti girdi. Takıntılar Zamanı  boşver. Brak  izindän gitsin atlılar. Saçak kuşların renk giidirmeyä bak. Yırtılsın kara-biyaz patretlär. Bak soluk alamıyor aaç topraklar. Çatlamış dudaklara sürülmüş “ah”lar. Yıl paylarını yudêr güneşlän esaplaşmalar. Ah, ayazın keezi izümrüt aaçlar. Zamanı boşver. Brak izindän gitsin atlılar. Damarlarda dolanan Aya, üz çevirmesin kannı perdelär. Denizlerin dili çernilalıdır, annatsın balıklar. ZamanıTAA DERINDÄN
harlampiy_terzi_baurcu копия

2018.05.18,Ana Sözü TARAFINDAN YAZILI, LİTERATURA, POEZİYA BOLUMU

Tozdan buludadan kalktık!

Genç poet Harlampiy TELPİZ duudu 2000-ci yılın Küçük ayın (fevral) 23-dä Gagauziyanın Baurçu küündä. Bobası – Pötr Georgieviç usta zanaatını götürer, anası Stefanida Dimitrievnd işleer uşak başçasında üürediciyka. Ayledä var taa iki uşak: Harlampiyin batüsu Vani hem kakusu Nadi. Taa küçüktän dädusu Georgiy Dimitriyeviç ona annadardı gagauzça masal hem nicä geçirmiş zor yaşamasını 40-cı yıllarda. Bu iş genç poetın üreendä erleşti bir büük sevgiylän kendi gagauz milletinä hem o sevgi boşandırdı orada peet yazmasını. Edinci klasta poetların konkursunda aldı üçüncü eri. Büünkü gündä Kaul Mediţina Kolecinda üürener. Şükür kalmış ki adımız!TAA DERINDÄN
birtakimiz_
Birtakımız hem başkayız Birtakımız hem başkayı Karagözüz hem kulayız Hepsimiz bir yol çiineriz Hepsimiz kısmet isteeriz… Neçin çekişeriz? Düzdük eni Babilon Üüsek birkaç milion O bir dilli kuledän, ani düzmüş eskilär Şindi ne isteeriz? Kulenin tepesindän, Uzak kosmos dibindän Zararlarımız görüner, Dünnää kaybelmää gider… Bunu mu isteeriz? Bu asirdä çiinedi Topraa taa çok askerlär, Ama sansın etişti Eni fikirlär, Hepsimiz bileriz! Ama eni fikirlär Hastalık ta verdilär: sokak dolu deliylän Kudurêr kaynêêr Herbir ahmak kendiycä Dooruluk bulêr… Birkaç hayırsız baargan Çokluu sıbıdıp yoldan Şaşkın karieristlär İsteer halkı kullanmaa… Büüklüü balTAA DERINDÄN
eni_2
Eni Eni olduk, heptän eni: eni yollar, eni mallar, eni fikir hem bakışlar, eni adet, eni türkü – bir magnittän, bir demirdän. Eni mi o? Beki ölü? Beki diri koolêêr beni o yolumda, salt yısıtmêêr o zorumda. Türkü, sevda kaldı orda – pek irakta, malilerdä, papşoylukta… Yok ne demää, adet eni, kısmet eski. Eski kışlar hem ayazlar, eski yazlar hem sıcaklar… Fasıl görüm – eski ölüm, ama onda başka dönüm; eski güreş, ama onda eni direş… Belli hem diil aar hem ilin, acı-pelin tatlı derin, büük hem küçük çoktan mıTAA DERINDÄN
visotskiy

2018.01.25,Ana Sözü TARAFINDAN YAZILI, CÜMNE, KİŞİLÄR, LİTERATURA, POEZİYA BOLUMU

Vladimir VISOŢKİYin 80-ci yıldönümü

Büük ayın (yanvar) 25-dä tamamnanacêydı 80 yaşını anılmış hem büük rus poetı, bard, yazıcı, aktör, türkücü Vladimir VISOŢKİY (25.01.1938 – 25.07.1980). Sovet zamanında Vladimir VISOŢKİYin hiç bir kiyadı çıkmadı, ama, başlayıp sıradakı insannardan taa komunist partiyasının birinci sekretarlerinädän, hepsi onu saklıdan (hem diil salt saklıdan) seslärdilär, onun türkülerini bilärdilär. Bilärdilär, ama çalamardılar. Zerä ölä çalmaa deyni lääzımdı olmaa Vladimir VISOŢKİY. Bakın nicä gagauz dilindä öter onun en anılmış türküsündän birisi: “YABANILARA AV”ın BİTMESİ yada VERTOLÖTLARDAN AV” (Конец “Охоты на волков”, или Охота с вертолётов (Михаилу Шемякину) (https://www.youtube.com/watch?v=Y5Msgc4t64c).   YABANILARA AV”ın BİTMESİ yada VERTOLÖTLARDANTAA DERINDÄN