Nataliya_Fomiceva_1

30.01.2017, tarafından yazılı , CÜMNE, KİŞİLÄR, KULTURA, RESİMCİLİK BÖLÜMÜ, 965 KERÄ BAKILMIŞ

Gagauzka Nataliya FOMİÇEVA nemţeleri yaratmaklarınnan büüledi

(“Ana Sözü”nä deyni maasuz eksklüziv)

Gecennerda Germaniyanın baş kasabasına, Berlinä, bir turist olarak gittim. Gözäl hem şaşılacek bir er: çok katlı evlar, büük meydannar, kliselär, büük sokaklar, ara sokacıklar – hepsi tertipliktän yalap-yalap edärdilär. Doz dolaydan, bana deyni, yabancı dil ötärdi. Belliki, bu dünneyin arasında, istär-istemäz, canın yakın bişey aarêr. O yakın iş da tezdä gözümä ilişti: “Resim sergisi: “Sonsuzlaa yolculuk”. Nataliya FOMİÇEVA”.
Nataliya_Fomiceva_2

Bir kıpım da hiç dusunmedään, hemen o sergiyä uuradım. Uuradım da şaştım: annadılmaz bir incäzannat dünnääsı! Pek gözäl resimnär, incä ustalıklan yapılı portretlar!

Bakarak bu resimnerä, sergini avtorunun adi hiç aklımdan çıkmardı. Pek istedim tanışıym onunnan hem üüreniim: kim, neredän hem nereli bu insan, Nataliya FOMİÇEVA!
Nataliya_Fomiceva_4

Serginin isçilerina sordum bunnarı. Kısmetimä, Nataliya FOMİÇEVA orada bulunarmış. Bizi tanıştırdılar, da, (büülü işlär dünnedä var!) üürendim, ani o gagauzka! Pek beendim bu kıvrak boylu, maavi gözlü hem gülär üzlü insanı.

Nataliya annatı, ani duummuş 1977-ci yılın Hederlez ayın (may) 5-dä Cadır kasabasında, ani anası Anna hem bobası Pötr FOMİÇEVlar büün da orada yaşêêrlar. “Taa küçüktän, – annadêr Nataliya, – resimnemää beenärdim. Bir karandaş hem bir parca pak yaprak bulup, kendimä kadar resimciklerimi yapardım, ama kimseyä onnarı göstermärdim. Kendi başımaydım. Sora, şkolada üürenärkänä da, hep okadar kendimä kadar resimneri yapardım”.

1991 yılda Nataliya başarêr Cadır kasabanın 2-ci şkolasını. Hiç birinin da aklısına gelmeer, ani bu uşaan talantını ilerletmää deyni, onu bir resim okuluna vermää. Ölä hep kendisi talantını inceleder.

Şkolayı başardıktan sora Nataliya tez evlendi, onun kendi aylesi oldu. Tez da, biri-biri aardına, iki uşacıı oldu. Belliki resimä hic vakıt kalmadı, iki uşaa aya kaldırmaa lääzımdı. Sora da, taa da zor vakıtlar geldi, da Nataliya düşüner aşırıya kazanca gitmää.
Nataliya_Fomiceva_5

“İlk sıra, – annadêr Nataliya, – Turkieyä kazanca gittim, usacıklarımı anama hem bobama braktım. Oradan, uzaktan onnarı terbietmää savaşardım. Canım pek acıyardı, ani usaklar anasız büüyerlär. Turkiyedän evä döndüm, ama hep okadar vakıtlar zordu. Uşaklar büüdülär, Cadırın Turk liţeyinä üürenmä girdilär. Kendimi toplayıp, bir karar aldım genä kazança gitmää, ama bu sıra Germaniaya. Da bölä bän Berlin kasabasında durgundum. Yabancı devlet, yabancı dil, resim hic aklıma da gelmärdi! Bir kerä, sokakta gidärkana, bana kısa boylu hem yalpak bir adam yamandı. Dedi, ani o resimciymiş, kendi cep telefonun nomerini verdi, ama benim hic haberimdä da yoktu, ani o bir anılmıs nemţä resimcisiymiş! Vakıt gidardi, bän savaşardım üürenmää dili hem kazanmaa bişeylär, uşaklarımı ayaa koymaa deyni. Bir yıldan sora, günün birisindä, aklıma geler bu tanışmak. Alêrım da o adamın studiyasına giderim. Orada da annadım, ani bu alçak boylu adamcık bir anılmıs nemţä resimcisiymiş – Younis Al Azzawy. Ozamandan artık üç yıl gecti, nicä biz Younislan bila çalışêrız. Younis benim üüredicim oldu. Kendi resimnerimi ilkin ona gostererim!”

Üç yılın adı var: Nataliya okula da gider, kazanmaa da savaşêr, ama verilmeer, resimi brakmêêr, avsam olup, evä geler da resimnemää cekeder.
Nataliya_Fomiceva_3

“Bir gün, – annader Nataliya, – Younis bana bir teklif verer: bir sergi açmaa. Ozaman pek sevindiydim, hic yınanacaam gelmärdi, ani benim kendi sergim var nicä olsun. Da te, 2017-ci yılın Büük ayın (yanvar) 7-dä, Berlinin devlet “Art Galleries in Wedding” Galeryasında sergim açıldı. Serginin adı “Sonsuzlaa yolculuk”. Bu adı biz Younislan bila seçtik”.

Açan bän sordum neredän bu ad Nataliya FOMİÇEVA bana bölä cuvap verdi: “Açan bän resimnemää çekederim: bän dalêrım kendi dünneyimin içinä, sonsuzluk dünneyinä, boya hem renk dünneyinä!”

Bu halizdän bola! Siiredärkana Nataliyanın resimnerini görersin, ani herbir resimin kendi istoriyası hem kendi yaşaması var. O resimneri saatlan var nasıl siiretmää, zerä herbir insan onnarda kendi yasamasının bir parçacıını bulêr.
Nataliya_Fomiceva_6 копия

Doorusunu söliim, oradan hic ayırılmaa istemäzdim! Pek sevinerim hem kısmetliyim, ani bu yılın Büük ayın 24-dä bu sergiyä uuradım. İki gündän sora da sergi kapandı. Ama pek umutlanêrım, ani Nataliya FOMİÇEVAnın çok başka sergilerinnän da taa tanışacez. İi başarılar sana Nataliya! Dileerim sana taa çok-çok sergilär açasın, hem diil sadä Germaniyada, ama evdä da, Ana topraamızda, Gagauziyamızda. İnsanımız lääzım bilsin gagauzların talantlarını.

Larisa RADİŞ, Kazayak-Rim-Berlin

BİR CUVAP YAZIN