Kemenceji_Nadejda_Pant

26.04.2017, tarafından yazılı , CÜMNE, KİŞİLÄR, LİTERATURA, LİTERATURA ÖMÜRÜ, POEZİYA BÖLÜMÜ, 99 KERÄ BAKILMIŞ

Taşlar kopmasın erdän!

Kara aaçlık yılı
1946-1947 o kara aaçlık yılı

Kış. Ayaz hem da kıtlık
Tutunmuştu kol-kola,
Da girin girsin Bucaa,
Düşünmüş yakmaa ocaa.

O ocaa, nerdä halkım
Başlamış yuva kurmaa,
Aktarıp kara eri,
Engin bereket büütmää.

Ama te birdän diişti,
Yaşamak devirildi.
Yıldızlar göktä tundu,
Kap-kara bulut sardı.

O bulut pek aar bastı:
Yoktu ne imää, giimää.
Başladı cannar sünmää.

Bir auç terekeyä,
Bir koçan da papşoya,
Kaç insan kapan yaptı.
Hem çirkin cezaalandı.

Bu da aazdı olmadı
Halkının ecelinä.
Vardı taa nelär görsün
Hem da taa nelär çeksin.

Te uşak acı aalêêr,
Yaşlarını ana siler.
Kolcaazını uzadêr,
Hem imää ondan isteer.

Ama ne yapsın ana,
Yok evdä artık boba.
Aazını aaçlık açêr,
Hem hobur gibi, yudêr.

İnsannar, sünüp, gider,
Cansızlaa betva eder.
Nesoy günählar yaptık?
Sebepsiz bunu çektik.

Herbir ayledä kahır,
Herbir ayledä yaşlar.
Kannan aalandı onnar,
Erindän koptu taşlar.

Bu tragediya yaşêêr,
Halkımın cannarında
Hem yıldan-yıla geçer
Unutturmamaa verer.

Unutmaa hiç yok nicä,
Yok hakım benim ona.
Unudarsam eer bunu,
Prostetmäz dedän bana.

Büün halkım yaşêêr islää,
Kahırlar battı erä.
Ko hiç birkerä bilä,
Taşlar kopmasın erdän!

“Dünnä maavilii”
Büün bakarsak dünneya,
Onun maavi üzüna,
Görecez, nica diişti,
Maaviliini kaybetti.

Yaşamak raatsız oldu,
Dirlik, kısmet yok oldu.
İnsan kendini salt düşüner,
Varlıkta, zenginnikta aklısını gezdirer.

Bunnar insanda – kötü tabeetlär,
Onnarın beterinä çözüler çok cenklär.
Dünnä maavilii bundan kaybeler,
Usluluk toprakta taa gevrek pek oler.

Eer insan durgunup, birazçık düşünsä,
Yaptıkların yarısını gözä o alsa,
Ozaman dünneyin maavilii dönecek,
Yaşamak ta ilin soluk alacek.

Ana dilimiz – bizim kökümüz
Ana dilimiz – bizim kökümüz,
Bizim ruhumuz hem ömürümüz.
Yaşarsa dil, yaşêêrız biz,
Yaşêêr bizim milletimiz.

Ana dilimiz – bizim soluumuz,
Bizim varlıımız hem geleceemiz.
Soluk alması dilimnän baalı,
Angısı kaavileer, verer o saalıı.

Ana dilimiz – bülbülün ötmesi,
Çiçään açması, kavalın pak sesi.
Öter uzaktan, irak Altaydan,
Dedemin kanından, o büük sevdadan.

Onuştan, dostum, danışêrım sana,
Koru zenginnii – verili Allahtan.
Korumazsan, bil, kayıp olacan,
Bu büük dünnedä üüsüz kalacan.

Nadejda Panteleevna KEMENÇECİ,
Valkaneş A.Doljnenko teoretik liţeyin gagauz dilindä üüredici

BİR CUVAP YAZIN