harlampiy_terzi_baurcu копия

18.05.2018, tarafından yazılı , LİTERATURA, POEZİYA BÖLÜMÜ, 530 KERÄ BAKILMIŞ

Tozdan buludadan kalktık!

Genç poet Harlampiy TELPİZ duudu 2000-ci yılın Küçük ayın (fevral) 23-dä Gagauziyanın Baurçu küündä. Bobası – Pötr Georgieviç usta zanaatını götürer, anası Stefanida Dimitrievnd işleer uşak başçasında üürediciyka. Ayledä var taa iki uşak: Harlampiyin batüsu Vani hem kakusu Nadi.
Taa küçüktän dädusu Georgiy Dimitriyeviç ona annadardı gagauzça masal hem nicä geçirmiş zor yaşamasını 40-cı yıllarda. Bu iş genç poetın üreendä erleşti bir büük sevgiylän kendi gagauz milletinä hem o sevgi boşandırdı orada peet yazmasını.
Edinci klasta poetların konkursunda aldı üçüncü eri.
Büünkü gündä Kaul Mediţina Kolecinda üürener.

Şükür kalmış ki adımız!
 “Saalık alla versin!” – söleerlär sofrada.
Söleer kim inanêr hem kim inanmêêr.
Bu laflar – adet bobalardan
Bölä işlär hiç birindän saklanmêêr.
Unuttuk çoktan lafetmää gagauzça
Te nedä haliz günahımız
Moldovanca kaarışık hem rusça…
Şükür kalmış ki adımız! 

Ayırmaklar
(Başkan seçimnerinä)
Büünkü gündä
Zaametini düşmeer saymaa.
Ko kalsın kafan evdä
Giderız başkan ayırmaa.
Kimä da vermä sesinı
Bekim ensär, bekim kalar
İstärsän ayır senseleni
Vermeycek fayda onnar.
Kandıdat adêêr eni yaşamak
Yardım edecek her zaman
Haliz sayıp bizi ahmak
Düver kafamızda, giidirip birär kazan.

Halkıma
Halkım, seslä, sana deyni,
Baaşlêêrım paalı vakıdı,
Angısının hatırınnan, metedecäm seni,
Görümlü olsun adın.
Ki bilsinnär, uzaktan, çoyu,
Kimä deniler GAGAUZ
Kimin başka devletlerdä da kıvrak boyu
Zorlarda kimin arkası – herkeret uz!

Haylazlıktan
Masal gıbı bu yaşamak
Haylazlanêrım gecä-gündüz
Bana baarêrlar: “kalk, be ahmak!”
Salt bän yatêêrım nicä öküz.
İmäk iyerim nicä hobur
İştän tununmêêrım birkeret ta
Boba dedi: “etişmärmiş lobut”,
Anam salt deer: “Lääzım iiliktän!”
Uygun geçer yaşamak
Biter kär yaz, geler te güz
Hepsi işleer nicä ahmak,
Salt bän yatêêrım nicä öküz.
***
Ne düşünersiniz, zavalı zeetlilär?
Bekim yaşamak için:
Neçin ki bizim
Saalıımızı, yavaş-yavaş öldürär
Bitki-bitkiyä, kendimiz geberecez?!
Bekim olmaa ahmak, yaşamak zorluundan,
Verip zorluklar alsınnar üstünü?!
Saklanmayalım nicä pali, fena duşmandan!!!
O sa kaavileşmää mi, silip sümüünü?
Hepsimiz nezmansa ölecez.
Bekim taa tez gelär o vakıt
Açan dünnä üürenecek nicä biz
Tozdan buludadan kalktık!

Gagauzlara
Yok şafk.
Yıldızsız gecä,
Korkudêêr insanı karannıınnan.
Lafsız söleer: “seni iyecäm,
Yudacam güüdeni canınnan”.

Bizim insanda – yok korku!
Alışık o görmää şafksız
Kabarma gecä, durgun,
Allelem kalacan uykusuz.

Kışın suukta,
Açan dondurdêêr onu,
Ne var dışarda hem da seni.
İnsanım yısınêr,
İşleyip kırda,
Katlı-katlı giimni.

Sanma onu,
Ani fukaarä – yufka
Ver nacak
Yaracek odunu –
Diil seftä.

Zenginneer bitki vakıt.
Bizım gagauz,
Hayırsız, haylaz olmaa başladı.
Unuttu,
Ani diil çoktan kıtlık
Bizi tez zaman braadı –
Yaşasa dädular
Bileceydik biz!
Yaşamak – kaymak!
Kaymak kimä?
Kim işleer,
Çiinämeer hergün sakız,
Aarayıp dinnenmää deynı er.
Dedeleri brakmışlar
Bu toprakta,
Nerdä yaşêrız te şindi.
Üürenmişik ardey kurutmaa saçakta
Büütmää ekin.
Çok işlär ne bilmäzdik,
Kalmış dedelerdän
Bu iş için çeneni dik
Taa dik olsun, gün-gündän!
Harlampiy TELPİZ

BİR CUVAP YAZIN