draganova_tanea

31.03.2016, tarafından yazılı , LİTERATURA, POEZİYA BÖLÜMÜ, 1522 KERÄ BAKILMIŞ

Yok ucu cengin

Gazetamıza kiyattan: “Zaman hayır olsun. Benim adım Tatyana DRAGNEVA. Üürenerim Valkaneş teoretik liţeyindä. Yollêêrım Canabinizä şiirimi “Yok ucu cengin…”, tiparlayarsınız deyni onu gazetada”.

YOK UCU CENGİN…
Geçirer kocasını karı
Gün duuarkan sap-sarı.
Bir patret soktu koynusuna,
Beki da diil pek boşuna?

Sarmaştı, büülü, kocasına,
Yaşlarını braktı omuzunda.
Zavalı adam, uçup-gitti,
Kalmadı onun izi.

Yok ucu hiç bu cengin.
Yaşamak olsa ilin.
Silählar patlêêr susmaz,
Adamnar öler durmaz.

Karışêr gecäylän gün,
Toz kaplêêr, nicä kurşun.
Arkada durêr korku,
Brakma, ecelim, koru.

Kapadı gözlerini güneş,
Doz-dolay giimni ateş.
Bulutlar indi erä,
Saklanmaa yok nereyä.

Taa çirkin öter dolay,
Kocası baardı salt “Vay!”
Kiyadı ondan kablet.
Kuvetsizdi büün patret…

BİR CUVAP YAZIN