Biz 1990-cı yıllarda koyduk kuvetleri: bizim Ana Dilimiz olsun, kendi ekonomikamız olsun, koruyalım halkımızı dünnää arasında. Ama hepsi oldu geeri dooru!

“Hastalık” urdu gagauzların üstünä: ekonomika battı, kultura zoru geçirer, dilimiz kaybeler!

Bölä olur mu: Ana Dilimiz okullarda okunêr nasıl yabancı dil.

Bizim öndercilär bilerlär mı näbêrlar?

Gagauz dili yok olarsaydı – avtonomiya silinecek! bütün halk kaybelecek!

Birkaç yıl geeri buluştum bir arkadaşlan karaim milletindän. Karaim, ama kendi dilini bilmeer. Dedi: “Kim bilärdi – öldülär. Gençlär da asimiläţiya oldular. Kaybeldi halk!”

O bir tragediya!

20 yıl geçti: gagauzların gözleri kapalı, kulakları da tıkalı, giderlär kara yoldan. Neyä geldik: Gagauz avtonomiyası – Ana Dilsiz avtonomiyası oldu! Bu da büük tragediya.

Konstantin Petroviç TAUŞANCI, doctor, doţent, Komrat Devlet Universitetın dekanı