Benim dünnää gözelim
Saçlarımı suvazlêêr ellerin,
Kısmetlän şılêêr gözlerin,
Yanakların yanêr havezdän,
Dudakların titirer kısmettän…
Yandıkça, yanêrsın haşlak tenimdän…
Kızışıp ta, yanêrım akar terindän…
Bu bizä – gecenin baaşışı,
Bu sevda da – onun kardaşı.
Gecä da yanêr bizimnän bilä,
Urêr yıldızlar örtülerä,
Kıvılcınnar yaayêr dolaya,
Gecä sesleri gömüler havaya,
Bizi saklayıp insan gözündän,
Sansın silip er üzündän…
Yanêrsın, yanêrız bu gecedän –
Artık bayılêrız bu duygudan…
Saçlarımı suvazlêêr ellerin,
Sansın vererlär bana bir emin:
Bu geceyi saklamaa aalemdän,
Kaçmasınnar duygular bizlerdän.
Al dudaklar, kırmızı yanaklar
Can erimdä sonsuza kaldılar…
Sän sevgilim, sän kısmetim,
Benim dünnää gözelim…
Todur ZANET, 02.XII.2015
